Tuesday, 23 July 2013

HEHEHE...SATU HARI DIBULAN RAMADAN...


Satu petang tu, suami sy nie tanya,

“Nak kuih apa untuk buka hari nie??”
Sy pun sebut la kuih kegemaran sy…. Salah satunya kuih gelang @ kuih keria….

“Kuih yang ti nak tu tak de lah, dah habis kot”….’katanya dengan selambanya’…. HuHuHu... takpe la... nak buat camne, dah tak de....

Esoknya, dibelikannya sy ubi keledek….. apa maknanya tu??….. Nak buat kuih gelang la tu….

so...... proses membuat kuih pun bermulalah....
tak de le terror sangat.... cuma boleh laaaa....
belajar dari pengalaman yang lepas2.... ^_^ HiHiHi......
 mula2 kupas ubi..... rebus ubi  dengan sedikit garam..... bila ubi dah lembut, buang airnya dan lenyek ubi tu hingga lumat..... masukkan tepung gandum....
hanya perlu tambah tepung sikittttt je.... pastu buat la bentuk kuih gelang, bulat dan lubang kat tengahnya.....
goreng..... pastu salut dengan gula.....




nie lah hasilnya..... Ok la kan...kan..... ^_^


Masa makan malam tu, terpecah lah rahsia..... 
JENG...JENG...JENG....
.
.
.
.
.
bukanlah kuih nie habis dibeli orang atau pun tidak dijual di gerai yang biasa tu, tapi dia tak mau beli....
kuang hasam toi!!!!!
tapi.......sebab apa????


 katanya kuih keria yang dibeli biasanya banyak sangat campur tepung hilang rasa ubi nya..... saiz kuih tu pula semakin mengecil pulak tu........
3 biji seringgit tapi saiznya lebih kecil dari saiz kuih sebelum naik harga..... nak kata tak de untung...takkan la kan...

tapi berbaloi jugak la sy buat sendiri.... kos beli ubi keledek dalam RM5 camtu... kuih yang terhasil dalam 23 biji...
Ok la kan.... puas makan....dapat pahala lagi (menyediakan makanan untuk orang yang berpuasa dapat pahala...kan)
kalau beli kuih nie RM5, dapat la 15 biji je kan....
 memang tak la nak kuih sampai RM5... paling kuat pun beli RM2 je.... HoHoHo.....


Oklah selamat menjalani ibadah puasa.......




BERSAMA RINDU YANG TAK TERLERAI........




Bila tengok video nie sy teringat pada kenangan lalu, kenangan bersama orang yang sy sayang......

Dulu saya pernah mengadu pada bapak.....waktu tu umur saya dalam 10 / 11 tahun macam tu la (tak berapa ingat la pulak, tapi yang pasti sy masih sekolah rendah)...... 


"Bapak, nape mak macam tak sayangkan saya je????..... Mak lagi sayang kat kak imah dengan abang kanang (kakak ngan abang sy)...." 

Bapak menjawab pertanyaan saya tu dengan senyuman dibibirnya dan mengusap kepala saya.....

" Kalau semuanya nak jadi anak emak, nak dapat sayang emak....... sape pulak nak jadi anak bapak???.... kesian la kat bapak nie, tak de sape nak sayang bapak pulak... kamu jadi anak bapak la ye??...."
" Mak sayang semua anaknya lah, takkanlah mak tak sayang.... Kalau tak, takde lah mak jahitkan baju sekolah, baju raya kan.....masak nasi untuk semua anaknya kan...ada ke sape2 yang tak dapat makan, tak de kan...."
"Lagipun anak perempuan  yang rapat dengan bapaknya nie, kata orang.... dia tu akan dapat suami yang baik dan bersifat seperti bapanya.... bapak pandai buat macam-macam tau...buat rumah boleh, bertukang almari pun boleh, tukar mentol lampu pun pandai... bapak masak sedapkan.. lagi sedap dari mak kan.... " 
"Cayalah cakap bapak nie, mak tu sayang semua anaknya... nanti kamu besar, kamu akan nampak..... mungkin ada beza sikit.....lebih kuranglah..... tapi masih sayang kan....

Begitulah kata-katanya.... sy masih ingat hingga kini....

Sy sayang bapak.....sy rindu bapak.... My Bapak........ the best in the world.... dan yang penting the best in my heart.....
sy sayang mak jugak...... 
Syukur Alhamdulillah.......